Rozpalanie ogniska to złożone zadanie fizyczno – psychologiczne. Po pierwsze wymaga tego, by odważyć się działać na rzecz grupy – jeśli każdy tylko zaostrzy swój własny patyk, nie będzie ogniska. Trzeba zebrać patyki i gałęzie odpowiednio suche, i odpowiedniej grubości, by rozpalić i utrzymać ogień – to zadanie nie jest oczywiste, szczególnie w deszczową pogodę. Samo rozpalanie, ale i przygotowanie jedzenia wymaga uważności, i pewnej techniki, jakiej można się od kogoś nauczyć, choć z drugiej strony – można też zaufać intuicji. No i oczywiście ostrożnie z ogniem! Rozpalanie ognisk to prosta nauka wielu dziedzin życia – od współdziałania i podziału funkcji, przez uważność, po zależności w świecie fizycznym. Nic dziwnego – to typowa ludzka aktywność od niepamiętnych czasów.

Zobacz również