Zasady organizacyjne szkoły często powodują, że w zamkniętej, nieciekawej, sztucznej przestrzeni i dużej, jednowiekowej grupie własna energia uczniów jest marnowana, uważana za przeszkodę. Naszym zdaniem nauka powinna być w miarę możliwości najbliższa intuicji, instynktu.

Powinniśmy zatem dążyć do czegoś w rodzaju ekologii rozwoju człowieka, zadając pytania o to w jakim środowisku przyrodniczym i społecznym człowiek może się dobrze rozwijać? Jakie interakcje temu służą? Poniżej – niektóre ze sposobów naszego działania, stanowiące próbę odpowiedzi na podobne pytania.

Kliknij na zdjęcia aby dowiedzieć się więcej